شناخت آسیب بدون سرزنش والدین
در کودک خردسال، کشش دست یا مچ می‌تواند باعث این آسیب شود؛ گاهی هم سابقه واضح کشیده‌شدن وجود ندارد. کودک معمولاً دست را بی‌حرکت نگه می‌دارد و تمایلی به استفاده از آن ندارد. تشخیص از روی یک صدا یا گریه ممکن نیست.
مهم‌ترین کار، رساندن کودک به ارزیابی مناسب و شرح دقیق اتفاق است. خودتان را با تجربه خانواده دیگری مقایسه نکنید و برای امتحان‌کردن سلامت دست، آن را چندبار نکشید یا نچرخانید.
اگر کودک پس از کشیده‌شدن دست ناگهان از استفاده از بازو خودداری می‌کند، آرنج کشیده یکی از احتمال‌هاست. تورم، کبودی یا سابقه افتادن می‌تواند علت دیگری مانند شکستگی را مطرح کند.
معاینه و زمان نیاز به عکس
در الگوی معمول، تشخیص می‌تواند بالینی باشد و همیشه عکس لازم نیست. تورم، کبودی، بدشکلی، حساسیت واضح، سابقه افتادن یا استفاده‌نکردن پس از درمان، ممکن است بررسی شکستگی را لازم کند.
برای نمونه، شکستگی سوپراکندیلار کودک مسیر درمان متفاوتی دارد. تجربه قبلی آرنج کشیده‌شده، تشخیص آسیب تازه را قطعی نمی‌کند.
جااندازی و مشاهده پس از آن
پزشک یا فرد درمانگر آموزش‌دیده پس از تشخیص، جااندازی مناسب را انجام می‌دهد و استفاده از دست را دوباره می‌سنجد. این کار ممکن است برای لحظه‌ای دردناک باشد؛ روش آن نباید در خانه تقلید شود.
بسیاری از کودکان زود به استفاده از دست برمی‌گردند؛ در آسیب با تأخیر، برگشت حرکت ممکن است دیرتر باشد. تا زمان ترخیص، درباره مقدار حرکت مورد انتظار و زمان مراجعه دوباره سؤال کنید.
وقتی کودک هنوز دست را حرکت نمی‌دهد
اگر پس از جااندازی درد یا استفاده‌نکردن ادامه دارد، لازم است تیم درمان مطلع شود. تأیید موفقیت جااندازی یا بررسی آسیب دیگری ممکن است لازم باشد. چرب‌کردن یا ماساژ، دلیل کافی برای عقب‌انداختن این ارزیابی نیست.
اگر تا روز بعد حرکت کامل برنگشته، کودک را دوباره نشان دهید؛ در درد شدید، تورم، تغییر رنگ، سردی دست یا بدحال‌شدن زودتر مراجعه کنید. دستوری که تیم درمان برای پیگیری نزدیک‌تر داده، مقدم است.
تشخیص و جااندازی را به درمانگر آموزش‌دیده بسپارید؛ فیلم اینترنتی راهنمای جااندازی خانگی نیست. اگر پس از اقدام، استفاده از دست برنگشت، ارزیابی مجدد لازم است.
بازی، بغل‌کردن و احتمال تکرار
برای بلندکردن کودک از زیر بغل حمایت کنید؛ او را با گرفتن مچ یا ساعد بلند یا تاب ندهید. این روش را به پدربزرگ، مادربزرگ و سایر مراقبان هم توضیح دهید.
این آسیب ممکن است تکرار شود، اما تکرار آن به‌تنهایی به معنی آسیب دائمی یا نیاز حتمی به گچ نیست. پس از درمان، دستور فعالیت و نیاز احتمالی به حمایت دست را از همان تیم بگیرید؛ برای بازی عادیِ مجاز، دست را از ترس به‌زور ثابت نکنید.