روش‌های درمان
توان‌بخشی و بازگشت به حرکت
توان‌بخشی بخش اصلی بسیاری از درمان‌های ارتوپدی است. هدف فقط کاهش درد نیست؛ بلکه بازیابی دامنه حرکت، قدرت، کنترل عصبی‌ـ‌عضلانی و اعتماد به حرکت است.
برای چه افرادی بررسی می‌شود؟
بیماران پس از آسیب، دردهای مزمن، تزریق، جراحی یا دوره بی‌حرکتی و افرادی که برای بازگشت به ورزش یا فعالیت روزمره نیاز به برنامه مرحله‌ای دارند.
فرآیند درمان
ارزیابی عملکرد، تعیین هدف، تمرین‌های دامنه حرکت و قدرت، آموزش فعالیت و پیشرفت تدریجی براساس پاسخ بیمار.
محدودیت‌ها و عوارض احتمالی
تمرین نامتناسب یا پیشرفت سریع می‌تواند علائم را تشدید کند. وجود درد به‌تنهایی همیشه به معنی آسیب جدید نیست اما باید در بستر علائم تفسیر شود.
بعد از درمان
تمرین خانگی، ثبت پیشرفت و ارزیابی دوره‌ای برای تنظیم شدت، حجم و نوع فعالیت. همکاری مستمر بیمار نقش مهمی دارد.
شواهد و انتظار واقع‌بینانه
ورزش درمانی و حفظ فعالیت در بسیاری از مشکلات اسکلتی‌عضلانی از اجزای اصلی درمان هستند. برنامه باید اختصاصی، قابل اجرا و قابل اندازه‌گیری باشد.
توجه: انتخاب این روش تنها پس از تشخیص پزشک انجام می‌شود. این صفحه جایگزین معاینه نیست و نتیجه درمان تضمین نمی‌شود.
توان‌بخشی چه چیزی را باید بهتر کند؟
هدف برنامه باید به یک کار واقعی وصل شود: راه‌رفتن، نشستن و برخاستن، بالا بردن دست یا بازگشت به کار و ورزش. درمان فقط نام چند دستگاه یا تعداد جلسه نیست؛ لازم است تمرین، مقدار فعالیت و روند پیشرفت مشخص باشد.
درد و کارکرد در طول برنامه دوباره سنجیده می‌شوند. اگر تمرین درد را به‌وضوح بدتر می‌کند یا ضعف و بی‌حسی تازه ایجاد شده، برنامه باید بازبینی شود؛ افزایش فشار به هر قیمت هدف نیست. تمرین پس از آسیب حاد، جراحی یا درد مزمن هم نسخه یکسانی ندارد.